Gjermania po rrëshqet drejt një krize ekzistenciale

Gjermania po kalon vërtet një periudhë të vështirë. CDU-ja e kancelarit Friedrich Merz do të merrte aktualisht vetëm 17.5 për qind të votave. SPD-ja është zhvendosur drejt së majtës ekstreme, ndërsa në Berlin, për herë të parë, një parti radikale e majtë dhe antisemitike, jo shumë ndryshe nga Partia e Gjelbër në Britani, po kërcënon të marrë pushtetin.

Në landin e vogël lindor të Saksoni-Anhaltit, një politikan i së djathtës ekstreme është president i parlamentit të landit që nga pasditja e së martës. Treguesit ekonomikë të Gjermanisë janë mediokër. Ka njëfarë rritjeje, por edhe kjo vjen në kurriz të 900 miliardë eurove borxhi të ri, të miratuar nga një qeveri që dikur konsiderohej një "Koalicion i madh", por që tani është një hije e zbehtë e asaj që ishte, me mbështetje gjithnjë e më të vogël nga publiku.

Në këtë sfond, arrestimi i ish-shefit të shërbimit gjerman të inteligjencës godet fort vetëbesimin tashmë të brishtë të vendit. August Hanning, ish-shefi veteran i BND-së, shërbimit gjerman të inteligjencës së jashtme, është arrestuar nën dyshimin se ka siguruar në mënyrë të paligjshme informacione shumë konfidenciale dhe tejet të ndjeshme dhe më pas, në mënyrë edhe më të paligjshme, i ka shitur ato.

Se kujt, mbetet ende nën hetim. Rusia nuk duket të ketë qenë përfituese. Ka spekulime se mund të ketë qenë Izraeli ose Azerbajxhani. Cilado qoftë përgjigjja, një gjë është bërë sërish e qartë dhe në mënyrë të dhimbshme: Gjermania ka një problem serioz me shërbimet e saj të inteligjencës.

Ish-shefi i shërbimit të inteligjencës së brendshme në landin e Saksonisë, Hans-Georg Maassen, është zhvendosur gjithnjë e më shumë drejt së djathtës vitet e fundit. Ndërsa kur Gjermania u përpoq të ndalonte NPD-në, partinë e fundit hapur neonaziste, rezultoi jashtëzakonisht e vështirë të mblidheshin prova të përdorshme, sepse grupi ishte mbushur me informatorë që punonin për shërbimin e inteligjencës së brendshme, të njohur në Gjermani si V-Männer.

Ndërkohë, faktet e çështjes Hanning janë trishtuese në thjeshtësinë e tyre. Pas largimit nga detyra, ish-shefi i inteligjencës pati jashtëzakonisht pak fat në sipërmarrjet e tij të biznesit dhe, pas dështimit të plotë të një investimi në shtetet baltike, raportohet se u përball me humbje prej disa milionë eurosh. Të paktën, ky është dyshimi.

Rezultati: një pjesë e pensionit të tij u shpenzua dhe Hanning duket se jetonte pak a shumë nga dita në ditë, me sa duket nën presionin për të nxjerrë përfitime financiare nga rrjeti i tij i shkëlqyer i burimeve. Në fund të fundit, modeli i biznesit të kompanive private të konsulencës në fushën e inteligjencës është të jesh jashtëzakonisht i mirinformuar dhe t'ua shesësh këtë njohuri klientëve që paguajnë më shumë. Kalimi nga kjo mënyrë funksionimi te praktika që nuk janë më plotësisht të ligjshme mund të jetë rrezikshëm i shkurtër.

Ajo që e bën çështjen veçanërisht shqetësuese është se duket se u zbulua pothuajse rastësisht. Gjatë një kontrolli në ambientet e Hanningut, në lidhje me një çështje rrëmbimi, hetuesit gjetën materiale që tani mund të shndërrohen në një nga skandalet më të rënda të inteligjencës në Gjermani të dekadave të fundit.

Sipas prokurorëve federalë, Hanning dyshohet se i ka paguar ish-shefit të kabinetit të tij, gjatë një periudhe disavjeçare, për afro 2000 dokumente të brendshme të BND-së, përfshirë materiale të klasifikuara nga nivelet më të larta të aparatit gjerman të sigurisë. Ai akuzohet se të paktën një pjesë të këtij informacioni e ka përdorur si për biznesin e tij privat të konsulencës, ashtu edhe në kontaktet me një shërbim të huaj inteligjence.

Që nga viti 1945, Gjermania ka mbetur një vend i papjekur, në shumë aspekte ende adoleshent, brenda komunitetit ndërkombëtar. Në politikën e jashtme, e varur nga NATO-ja. Brenda vendit, për dekada nën tutelën e aleatëve. Ndërsa në aspektin shoqëror dhe kulturor, është e pasigurt, gjithmonë në kërkim të identitetit të saj të vërtetë dhe rrallë e sigurt në gjykimin e vet se ku i takon në të vërtetë.

Fakti që Gjermania u shndërrua gjithsesi në një nga historitë e mëdha të suksesit të periudhës së pasluftës lidhet shumë me një brez politikanësh gjermanë me peshë: Konrad Adenauer, Ludwig Erhard, Willy Brandt, Helmut Schmidt dhe, në fund, Helmut Kohl. Burrështetasi i fundit i madh gjerman që shërbeu si president federal ishte Richardvon Weizsäcker, ndërsa si kancelar, ndoshta Gerhard Schröder.

Pas tyre, politika gjermane u shndërrua gradualisht në një terren për mediokritet, me pasoja shumë të parashikueshme për ministritë dhe institucionet qeveritare, për shërbimin e inteligjencës së brendshme dhe për komunitetin më të gjerë të inteligjencës.

Hanningu, dikur një figurë pothuajse tejet e respektuar, u shndërrua në një personazh tejet të dyshimtë dhe tani mund të duhet të paguajë një çmim jashtëzakonisht të lartë. Një nga akuzat lidhet me tradhtinë. Nëse shpallet fajtor, plaku mund të kalojë pas hekurave një pjesë të madhe të jetës që i ka mbetur.

Në imagjinatën e publikut, kjo është një tjetër goditje për një vend që jo vetëm ka dështuar në fushën e futbollit, por po sheh investitorët të largohen në masë. Për herë të parë në historinë e Republikës Federale të pasluftës, Gjermania po përjeton një krizë pothuajse ekzistenciale, e cila po bëhet gjithnjë e më e vështirë për t'u injoruar.

Ne gjermanët jemi një popull i qëndrueshëm kur gjithçka funksionon dhe gjithçka shkon mirë. Por tani vendi duket se po zhytet çdo ditë e më shumë në një paqëndrueshmëri që po bëhet vërtet shqetësuese. Më e keqja është se ata që vazhdojnë të këmbëngulin se gjithçka është në rregull, pavarësisht gjithçkaje, po përpiqen ta paraqesin situatën si normale. Kjo të sjell ndër mend memen e një qeni që qëndron i qetë në një dhomë të përfshirë nga flakët dhe thotë: "Gjithçka është në rregull."

Gjermania e sotme është një komb somnambulësh. Po ecim drejt një krize të gjithanshme, e cila shtrihet nga kombëtarja jonë e futbollit te industria e automobilave dhe deri në nivelet më të larta të politikës gjermane. Rënia e ish-shefit të BND-së, August Hanning, është edhe një pjesë e mozaikut më të madh, një histori rënieje, trishtimi dhe një melankolie kombëtare tipike gjermane. /The Telegraph