Përmbledhje e javës së modës: ngjyra të guximshme, kostume të gjera dhe një çantë shumë e vogël

Por ka diçka për t'u thënë për të provuarit e një gjëje në vend që të lexosh për të, kështu që e bëra. Për një muaj. Si duhet. Ajo që vijon është një rrëfim i sinqertë i asaj që ndodhi.

Ditët e para ishin, sinqerisht, të vështira. Jo në mënyrë dramatike, por ashtu si çdo zakon i ri është i vështirë: vazhdon të harrosh, pastaj të kujtohet, pastaj ndihesh pak i mërzitur me veten.

Pushoi së ndieri si detyrë dhe nisi të ndihet si pjesë e ditës

Nga java e dytë diçka kishte ndryshuar. Nuk ishte se u bë e lehtë, saktësisht, por pushoi së ndieri si detyrë dhe nisi të ndihet si pjesë e ditës, ashtu si larja e dhëmbëve është pjesë e ditës.

Pyeta një eksperte nëse ajo që vëreja ishte reale apo thjesht po i kushtoja vëmendje diçkaje që normalisht do ta kisha injoruar. "Sinqerisht, të dyja," tha ajo. "Dhe kjo s'është gjë e keqe. Vëmendja është pjesa më e madhe e përfitimit."

Java e parë

Nëse do të filloja sërish, do të isha më pak ambicioz. Gabimi më i madh që bëra ishte të përpiqesha ta bëja në mënyrë perfekte, çka do të thoshte se herën e parë që rrëshqita, ndjeva sikur gjithçka kishte dështuar. Nuk kishte. Thjesht duhej një dorë më e lehtë.

A do ta rekomandoja? Me kujdes, po. Jo si transformim, sepse s'është i tillë, por si një rregullim i vogël dhe i këndshëm që kushton thuajse asgjë dhe jep pak më shumë se sa merr.